Cynamon cejloński mielony EKO

Tradycja i historia:

Cynamon cejloński ma jedną z najlepiej udokumentowanych historii w handlu przyprawami. Najstarsze wzmianki o aromatycznej korze pochodzą z tradycji Egiptu Nowego Państwa (ok. 1500–1200 p.n.e.), gdzie używano jej jako składnika mieszanin balsamicznych, co potwierdzają analizy chemiczne pozostałości żywic i olejków w materiałach grobowych. Choć nie udokumentowano jednoznacznie pochodzenia surowca w Egipcie, badacze łączą jego obecność z wczesnymi etapami handlu Oceanu Indyjskiego. W ikonografii i tekstach medycznych pojawia się jako egzotyczna substancja aromatyczna stosowana w praktykach rytualnych i kuchennych.

W świecie greckim cynamon znany był jako przyprawa sprowadzana przez Arabów. Herodot opisuje aromatyczną korę pochodzącą z „krańców świata”, wskazując na niepewność co do miejsca jej zbioru. Grecy nie mieli bezpośredniego dostępu do źródła surowca, co sprzyjało jego mitologizacji. W okresie hellenistycznym handel przyprawami intensyfikował się dzięki połączeniom portów Morza Czerwonego z arabskimi centrami handlowymi.

W Rzymie cynamon był przyprawą luksusową. Pliniusz Starszy w „Naturalis Historia” opisuje cynamon jako produkt o wartości porównywalnej z metalami szlachetnymi, włączony w system wymiany długodystansowej. Import odbywał się przez porty arabskie i szlaki karawanowe do basenu Morza Śródziemnego. Cynamon stosowano w sosach i mieszankach aromatycznych oraz jako dodatek w kuchni dworskiej.

W średniowieczu przyprawa była dostępna w Europie dzięki arabskim pośrednikom. Od XI wieku pojawia się w kuchniach dworskich jako składnik deserów i sosów owocowych. W kulturach Bliskiego Wschodu stanowił element potraw o złożonym profilu aromatycznym, łączony z goździkami i kardamonem. W Azji Południowej cynamon używany był zarówno w potrawach słodkich, jak i słonych, co wpłynęło na jego późniejsze zastosowanie w kuchniach świata.

Po odkryciach geograficznych Portugalczycy przejęli kontrolę nad handlem cynamonem na Cejlonie w XVI wieku. Holendrzy w XVII wieku wprowadzili monopol na jego produkcję i eksport, regulując dostęp do przyprawy. Cynamon stał się jednym z kluczowych towarów w wymianie między Azją a Europą. W XVIII wieku przyprawa była już szeroko stosowana w kuchniach europejskich, zarówno w deserach, jak i potrawach słonych.

Składniki:

cynamon cejloński (Cinnamomum verum)

Smak:

Słodki, korzenny, drzewny.

Aromat:

Intensywny, ciepły, korzenny, uwalnia się po podgrzaniu.

Kolor produktu:

Brąz jasny do cynamonowego.

Sposób przygotowania:

Stosować w deserach, sosach i mieszankach korzennych, uwalnia aromat po podgrzaniu.

Zalecane warunki przechowywania:

Przechowywać w suchym i chłodnym miejscu, szczelnie zamknięte.